Bizar grappig
Door Marloe van der Schrier
Pepijn Schoneveld is een beetje een sulletje. Niemand kent hem echt en hij blijft nooit lang bij een vrouwtje, uit angst. Schoneveld is namelijk reuf. Nu heeft Pepijn Schoneveld daar een oplossing voor: ‘Een hulpmiddel vergelijkbaar met een blindengeleidehond, zoals een neusaap lijkt me ideaal. Ik noem hem dan Erwin.’ Erwin houdt hij aan een lijntje, en Erwin controleert voor hem een pak melk. In abstracte termen, waar Schoneveld niets van begrijpt, vertelt de neusaap vervolgens hoe het zou moeten zijn.
Schoneveld heeft een fantasierijk en origineel stuk neergezet. Zie jij voor je hoe twee neusapen samen oesters eten? De meeste mensen niet, en Schoneveld zelf ook niet: ‘dat is wel echt heel erg raar’. Juist doordat het zo onvoorstelbaar is, is het ontzettend leuk. Waar bij cabaret vaak de kracht zit in herkenning, blijkt dat het ook kan zonder dat het dagelijkse taferelen zijn. Tegelijkertijd is het ook wel weer herkenbaar, thema’s als angst en liefde komen steeds weer terug. Ook basic dingen zoals toneelstukjes op het huwelijksfeest van je ouders, waar je je hoogst ongemakkelijk bij voelt, zullen velen bekend voorkomen.
Het meeste succesvolle gedeelte van de show is misschien nog wel de eindscène. Schoneveld in een groene strakke legging, verkleed als plant. Vroeger deed hij dat ook op het huwelijk van zijn ouders. Maar hoe kun je het beste plant zijn? Toen hij vroeger plant was beleefde hij zijn ultieme geluksmoment, maar lukt dat nu weer? Wellicht helpt water geven.
Een neusaapje genaamd Erwin
Door Jasmijn Mioch
Een mysterieuze blauwe tas, een gieter en een jongeman met rossig haar en een guitig gezichtje. Dat zijn de ingrediënten van deze volkomen maffe voorstelling waarmee Pepijn Schoneveld het publiek mee zijn wereld in trekt. Een wereld die bestaat uit vrouwen versieren bij De Vleet. Dat klinkt als een bowlingzaal, en dat is het ook. Bij wijze van spreke dan. Een wereld ook, waarin Schoneveld wordt bijgestaan door een klein neusaapje met de naam Erwin die eigenlijk uit Zimbabwe komt en stiekem helemaal geen Erwin heet. Dat Schoneveld in zijn fantasiewereld een neusaapje heeft is helemaal niet verwonderlijk als je bedenkt dat de cabaretier zelf niet kan ruiken. Niet ruiken is best lastig, bijvoorbeeld in de liefde. Bij verliefdheid heeft geur een allesbepalende invloed en daarom heeft Schoneveld ook zo weinig succes bij de vrouwen: hij heeft de 6th sense in de liefde, maar dan min twee. Daarom heeft hij dus dat neusaapje nodig. Schoneveld neemt het publiek dieper zijn wereld in en deelt daar onder andere tips om zo goed mogelijk plant te worden. In de even absurde als briljante slotscene speelt de inhoud van de mysterieuze blauwe tas een belangrijke rol.
