Goedemorgen!
Door Jasmijn Mioch
Een vrolijke blonde jongen met gitaar wil zo graag een blues schrijven, maar het zit hem niet echt mee. Wat is het probleem? ‘Echt niets zit mij ooit tegen.’ De Brabantse Martijn van Osch staat zelfverzekerd op het podium en tussen de korte, losse sketches door zingt hij opvallend goed. Hij vertelt over zijn vriendenkring, of eigenlijk meer een vriendendriehoek met nog plaats voor een persoon. Zijn enige vriend Berry en hij gaan naar een jazzfestival. Berry is voor het eerst en vindt het best wel leuk. Nou ja, op de muziek en de mensen na dan. De verhalen die Van Osch ophangt, stralen gezelligheid uit en zijn soms verrassend gevonden. Zoals zijn project om steevast elke morgen op weg naar het station iedereen ‘Goedemorgen’ te wensen. Langere scènes wisselen elkaar af met liedjes, gekke poses en gedachtesprongetjes. ‘Ooit een Europeaan rond Emmen gezien?’ vraagt Van Osch tot drie keer toe aan het publiek, puzzelboekje in de hand. ‘Zeven letters.’ Martijn van Osch is een plezier om naar te kijken en te luisteren.
