Interviews halve finalisten LCF 2012
Door Bart Melief
ARNOUT VAN DEN BOSSCHE
Hoe ervaar je het festival tot nu toe? Geweldig. De sfeer is prettig, het publiek ook en het is goed georganiseerd. Vlak voor de voorronde, afgelopen dinsdag voelde ik me alleen niet zo lekker: ik was behoorlijk nerveus, bang om mijn tekst te vergeten en ik had stemproblemen door een zere keel. Het optreden ging daardoor een beetje langs me heen; het publiek reageerde wel ,maar op de een of andere manier besefte ik het niet echt. Backstage zeiden ze naderhand dat het goed ging, dus dat heb ik toen maar geloofd.
Heb je veel gehad aan de regieaanwijzingen op het workshopweekend?
Ik heb veel aanwijzingen gehad, maar slechts weinig toegepast. Alleen het begin en einde heb ik gewijzigd. Ik vrees dat er net niet genoeg tijd was om de veranderingen door te voeren. Bij dit soort dingen moet je altijd naar jezelf luisteren: als het niet goed voelt, dan moet je het gewoon niet doen. Dat wil trouwens niet zeggen dat de adviezen van de regisseurs niet heel waardevol voor me zijn. Ik ga er zeker wat mee doen, alleen waarschijnlijk pas na dit festival.
Ben je erg bezig met het wedstrijdelement?
Het is een wedstrijd, maar onderling loopt het allemaal heel gemoedelijk. Het is geen missverkiezing waarbij we elkaars lippenstift stelen. Dat heeft ook geen zin: het hangt allemaal van het publiek en de jury af.
Wat verwacht je van vanavond?
Ik ben nerveus als een kindje dat een goocheltruck heeft geleerd en niet kan wachten om die te laten zien, maar ook schrik heeft omdat het weet dat het allemaal kan mislukken. Voor vanavond wil ik wat meer het podium gaan gebruiken en ook heb ik een aantal nieuwe licht-en geluidseffecten waar ik veel van verwacht.
WILLIAM BOEVA
Hoe ervaar je het festival tot nu toe? Hoe ging je voorronde?
Leuk! Echt tof, spannend. Het is wel een rollercoaster van emoties. Het ene moment zit je nog in spanning af te wachten of je wel naar de halve finale mag, en het volgende moment knalt de euforie door je kop als je hoort dat je door bent. Tijdens de voorronde speelde ik als eerste en dan weet je dat je niet dezelfde reactie krijgt als de tweede of de derde. Zowel het publiek als ik moesten even wennen. Ik moest het een beetje in gang trekken, maar ik dat is gelukt, denk ik. Het was prettig om te merken dat mensen echt gaan zitten om naar je verhaal te luisteren, en niet alleen maar op de grappen zitten te wachten.
Heb je veel gehad aan de regieaanwijzingen op het workshopweekend?
Zeker. Voor het workshopweekend was ik eigenlijk nooit bezig met wat ik eigenlijk op het podium kwam doen, met wat ik wil meegeven aan de mensen. Concrete aanwijzingen van de regisseurs? Nou, er waren wel dingen bij waarvan ik dacht: ja, dat moet ik zeker doen, en volgens mij heb ik die ook wel gedaan, maar welke dingen dat waren, weet ik niet meer. Ik voel mij nu precies een goudvis. Wacht, ik weet wat: de ontdekking dat ik een verhaal kan vertellen en uitspelen en de mogelijkheden die dat geeft in een voorstelling.
Ben je erg bezig met het wedstrijdelement?
Nee, ik kijk niet naar de andere acts, ik word daar heel zenuwachtig van.Ik ga ook niet in de zaal zitten, ik moet kunnen lopen, bewegen, een beetje staan. Graag zou ik de finale halen, maar dat is voor mij niet de essentie van cabaret. Ik wil iets komen vertellen, en dit podium leent zich daar toevallig goed voor.
Wat verwacht je van vanavond?
Ik heb mijn teksten wat aangepast en ik ga ook wat nieuwe dingen doen. Ben benieuwd hoe dat ontvangen wordt. Ik verwacht dat het gewoon keiplezant wordt. Ik heb er superveel zin in: ik ga gewoon genieten en laten zien wat ik kan.
OMAR AHADDAF
Hoe ervaar je het festival tot nu toe?
Heftig, maar het gaat goed. Het is pittig om zoveel belangrijke optredens in een week te hebben. Je komt in een soort ritme te zitten dat tegelijk prettig en zwaar is. Het festival zelf is trouwens top georganiseerd; ik voel me heel erg thuis, ik zou hier kunnen wonen. Na mijn optreden dinsdag had ik een dubbel gevoel. Aan de ene kant was ik tevreden: ik heb mijn verhaal kunnen vertellen en de toon was goed. Aan de andere kant merkte ik dat sommige stukken nog niet helemaal in mijn hoofd zaten, dat ik hier en daar aan het zoeken was, en dat dat ten koste ging van mijn timing. Het lag in ieder geval niet aan de zaal: die voelde heel goed. Het is sowieso te gek om in de schouwburg te spelen.
Heb je veel gehad aan de regieaanwijzingen op het workshopweekend
Ja, ik heb de hele week gesleuteld aan de structuur van mijn tekst: de opbouw veranderd, nieuwe stukken erbij geschreven en onderdelen geschrapt. Daarbij heb ik de verhaallijn goed in de gaten gehouden. In de loop van deze week kwam het idee om mijn broer te vragen om mijn optreden muzikaal te begeleiden.
Ben je erg bezig met het wedstrijdelement?
Natuurlijk, maar toch probeer ik dat zoveel mogelijk niet te doen. Ik heb een aantal optredens van de zijkant gezien, maar het grootste deel van de tijd focus ik op mijn eigen prestatie. Ik ga mijn eigen weg. De hele dag in de schouwburg rondlopen is leuk en gezellig, maar je moet op tijd even naar buiten gaan. Niet te lang trouwens, want het is zo verschrikkelijk koud…
Wat verwacht je van vanavond?
Ik verwacht het onverwachte. Als altijd. Het is een momentopname. Ik hoop vooral de mensen weer te kunnen vermaken. Ik ga m’n ding doen en dan zie ik wel wat er gebeurt.
PEPIJN SCHONEVELD
Hoe ervaar je het festival tot nu toe?
Heel leuk. En heel spannend. Ik had niet verwacht dat het zo intensief was. Ineens heb je concurrentie en dat maakt een optreden toch wel heel anders. Tijdens de voorronde was ik heel erg bezig met de respons van het publiek: als een grap niet viel, ging ik me daar zorgen over maken. Ook moest ik wennen aan de zaal. Ik heb hiervoor veel getraind in Toomler en cafés en dan sta je ineens in een echt theater. Dat vond ik wat intimiderend, maar toen ik de tweede avond zelf in de zaal zat, vond ik het eigenlijk best intiem.
Heb je veel gehad aan de regieaanwijzingen op het workshopweekend?
Ja, heel veel. Ik heb met iedereen gewerkt en geprobeerd zoveel mogelijk op te zuigen. Zoals een plant essentiële voedingsstoffen tot zich neemt. En water. Inhoudelijk heb ik mijn materiaal niet heel veel veranderd. Eigenlijk vooral het begin en het einde. Verder wat kleine dingen om de gedachtengangen logischer te makjen en mensen nog meer mee te nemen in mijn verhaal.
Ben je erg bezig met het wedstrijdelement?
Nou, maandag had ik wel ineens zoiets van: ‘o wacht, dit is dus echt een wedstrijd’. Tijdens het weekend had ik dat gevoel nog helemaal niet zo sterk. Ik wist ook niet van mezelf dat ik daar zo mee bezig kon zijn. Tuurlijk heb ik weleens last van jaloezie als ik naar andere optredens kijk, maar daar moet je gewoon doorheen beuken. Ben om die reden ook expres gaan kijken naar optredens van de andere deelnemers.
Wat verwacht je van vanavond?
Ik ben nu veel meer ontspannen omdat ik weet wat ik kan verwachten: ik ken de zaal, weet hoe het podium voelt, dat soort dingen. En het is helemaal uitverkocht, dat is ook lekker.
EDO BERGER
Hoe ervaar je het festival tot nu toe?
Van het festival zelf maak ik nog niet zo heel veel mee. Van het kijken naar andere optredens wordt ik nerveus, dus dat doe ik eigenlijk niet. Ik probeer zo min mogelijk mee bezig te zijn met wat er op het spel staat en dat helpt. Tijdens de voorrondes is het me gelukt om niet heel zenuwachtig te zijn. Na een paar zinnen dacht ik: ‘ow, dit komt helemaal goed’. De Nintendo Wii in de artistenfoyer is trouwens heel erg fijn.
Heb je veel gehad aan de regieaanwijzingen op het workshopweekend?
Bij het workshopweekend kwam ik erachter dat mijn programma wel zo’n beetje klaar was. Ik heb heel prettig gewerkt met regisseuse Wimie Wilhelm. Zij noemde veel dingen waarover ik zelf ook al twijfelde, dus we zaten heel erg op een lijn. Gelukkig heb ik mijn programma niet heel veel om hoeven gooien.
Ben je erg bezig met het wedstrijdelement?
Eigenlijk zou ik alles willen meemaken en alles willen zien, maar ik weet dat ik daar niet beter van ga spelen. Ik probeer het te benaderen als ‘gewoon een belangrijk optreden’. Niet bezig zijn met het feit dat er een jury is en dat het een een competitie is. De spanning die eraan vast zit, heeft trouwens ook wel wat, maar er hangt teveel vanaf om het echt helemaal leuk te vinden.
Wat verwacht je van vanavond?
Op dit moment ben ik wel iets nerveuzer dan tijdens de voorrondes. Ik ken mijn tekst steeds beter, en de moeilijkheid is natuurlijk om te zorgen dat het spontaan blijft. Het publiek zou misschien ook wat lastiger kunnen zijn: naarmate een festival vordert, gaat het publiek vaak een tikkie meer achterover leunen. Vanavond hoop ik in ieder geval met net zoveel plezier te kunnen spelen als in de voorronde.
