Geen stereotype nerds
Door Marloe van der Schrier
Drie nerds, in bruine ribbroeken, met wollen spencers komen het podium op onder de tonen van het liedje‘Bad Boys’. Coen van Hessen, Stijn Jonasse en Philip Wijnands zijn studenten, maar nu zijn ze nerds. Maar niet zoals je zou verwachten. Eerder deden ze al mee aan het Groninger Studenten Cabaretfestival en nu staan ze in de voorronde in Leiden, als enige groep onder de deelnemers.
Al snel blijkt een van de nerds zich te ontpoppen tot leraar, een botte muziekleraar. De andere nerd, blijkt een jongen, die zich niet prettig voelt bij de leraar. Maar tegelijkertijd bijzonder bijdehand is. De derde en laatste nerd is het grootste slachtoffer van de andere twee. Hij verliest spelletjes en wordt voortdurend belachelijk gemaakt. En dat terwijl ze alle drie eigenlijk belachelijk zijn, en de personages toch onvoorspelbaar blijven.
Erg leuk aan deze performance is de muziek. Bij de voorronde van gisteravond zijn ze daarin uniek. De enige kandidaten die zingen en die dansen (al blijven het nerds waarbij dansen voor hilariteit zorgt) en waarbij muziek een grote rol speelt. De jongens zijn goed op elkaar ingespeeld en vullen elkaar perfect aan. Het is leuk om naar te kijken en ook de stemmen klinken goed.
De combinatie tussen een Spaanse Flamenco en Oud-Marokkaans hakken? Niet iedereen weet hoe het eruit ziet. Slispelen, een combinatie tussen slissen en lispelen. Na deze onvoorspelbare voorstelling weet je in ieder geval hoe het klinkt.
Droogkomische Dirty Dutch House
Door Jasmijn Mioch
‘Waarom ben je in godsnaam saxofoon gaan spelen,’ brult een jongen vanachter de vleugel naar zijn muziekleerling. ‘Wat kun je wel,’ gaat hij verder. ‘Je bent zelf een saxofoon,’ mompelt zijn leerling. De mannen van cabaretgroep Malt zetten de toon. In lullige spencertjes en met karakteristiek studentikoze haardracht staan ze gedrieën op het podium. Op droogkomische wijze schreeuwen, kotsen, bewegen en dansen de drie zich lukraak door de voorstelling heen. ‘Ja, ik eet elke ochtend biscuitjes voor ontbijt, want ja ik ben nu eenmaal een koekjesman,’ verklaart de blonde jongen rustig die net nog uit zijn dak ging op de tonen van ‘Bad Boys.’ De kleinste van de drie wordt op de hak genomen. Hij staat er bedremmeld bij wanneer hem toegeschreeuwd wordt: ‘Wist jij dat onredelijk een anagram is olifantensnikkel?’ Halve minuut stilte. ‘Dat kan niet,’ antwoordt de hij en snel is de overgang naar de volgende scene. ‘De Dirty Dutch House’ performance inclusief synchroon ingestudeerde dansjes behoren tot de hoogtepunten van de show. De muzikale intermezzo’s halen het beste uit het trio Coen, Philip en Stijn.
